Diagnostyka różnicowa zaburzeń napadowych jest kluczowa, lecz trudna z powodu subtelnych różnic między napadami padaczkowymi i niepadaczkowymi. Napady niepadaczkowe u małych dzieci występują nawet 10-krotnie częściej niż drgawkowe, mimo to nadal obserwuje się nadrozpoznawalność padaczki. Skutkuje to niepotrzebnym leczeniem i obciążeniem rodziny. Znajomość innych stanów napadowych, takich jak drżenia, mioklonie czy ruchy dystoniczne, może ograniczyć liczbę błędnych rozpoznań.