Jednym z wiodących tematów, będącym na językach polskich pielęgniarek i położnych w ostatnim czasie,
jest projekt przedstawiony w maju 2026 r. – zakładający zmianę kształcenia na kierunku położnictwo. Jego zadaniem jest poszerzenie kompetencji pielęgniarek o kompetencje położnych poprzez odbycie kursu, co scali obydwa zawody, czyniąc położną „wyspecjalizowaną pielęgniarką”. Sprawa wywołała niemałe poruszenie, zwłaszcza w środowisku położniczym, gdyż istnieje duża obawa o przyszłość zawodu. Istnieje również ryzyko likwidacji miejsc pracy dla obecnych położnych, gdyż pielęgniarka „2 w 1” jest dla pracodawcy lepszym rozwiązaniem kadrowym niż współpraca z dwiema oddzielnymi osobami. Sytuację dodatkowo zaognia fakt, że wiele oddziałów położniczych i sal porodowych staje się nierentowna z powodu ujemnego przyrostu naturalnego. Nie oznacza to jednak braku zapotrzebowania na usługi położnicze w ogóle, ponieważ praca położnych nie ogranicza się wyłącznie do oddziałów szpitalnych. Argumentem przemawiającym za scaleniem zawodów jest „dwuzawodowość” absolwenta, możliwość pracy na dowolnym oddziale, uzupełnienie braków kadrowych. Wielu osobom wydaje się również, że zawody pielęgniarki i położnej posiadają w toku kształcenia taką samą podstawę programową, co nie jest prawdą. Przyjrzyjmy się tej kwestii bliżej.
Kształcenie m.in. pielęgniarek i położnych reguluje rozporządzenie Ministra Nauki z dnia 10 października 2024 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie standardów kształcenia przygotowującego do wykonywania zawodu lekarza, lekarza dentysty, farmaceuty, pielęgniarki, położnej, diagnosty laboratoryjnego, fizjoterapeuty i ratownika medycznego (Dz. U. z 2024 r., poz. 1514). Dokument zawiera szczegółowe programy nauczania dla każdego z kierunków na każdym etapie studiów, sposób organizacji kształcenia (wymagania ogólne, wymagania odnośnie do grup zajęciowych, minimalną liczbę godzin i punktów ECTS, wymagania odnośnie do zajęć praktycznych i praktyk zawodowych, infrastruktury niezbędnej do prowadzenia kształcenia), wymagania wobec osób prowadzących kształcenie, efekty uczenia się (ogólne efekty uczenia się, szczegółowe efekty uczenia się z zakresu nauk przedklinicznych, nauk społecznych i humanizmu w pielęgniarstwie, nauk w zakresie podstaw opieki pielęgniarskiej, nauk w zakresie opieki specjalistycznej) oraz opis sposobów weryfikacji osiągniętych efektów uczenia się [1].
Wiele osób zauważa w zawodzie pielęgniarki i położnej duże podobieństwo, pacjenci w szpitalach nie odróżniają przedstawicieli poszczególnych grup, a nawet okręgowa izba zrzesza zarówno pielęgniarki, jak i położne, wrzucając je do przysłowiowego „jednego worka”. Gdyby jednak wziąć pod lupę obydwa zestawienia przedmiotów, efektów uczenia się czy zakresów tematycznych w procesie kształcenia, okazałoby się, że podobieństwo można wykazać zaledwie w zakresie kilku przedmiotów. W związku z proponowanymi zmianami kształcenia położnych należy w pierwszej kolejności przyjrzeć się programom studiów poszczególnych kierunków. O ile ogólna liczba godzin realizowanych na obydwu kierunkach jest taka sama (patrz: tabela 1), o tyle szczegółowe efekty uczenia się są znacząco różne. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na fakt, iż kierunek pielęgniarstwo realizuje program w oparciu o wszechstronną tematykę dotyczącą zawodu pielęgniarki – zajęcia teoretyczne i praktyczne, oprócz bloku ogólnozawodowego, obejmują pracę na każdym oddziale: od neurologii, przez choroby wewnętr...
Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów
- 4 wydania magazynu "Opieka Okołoporodowa"
- Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
- ...i wiele więcej!
Zostań częścią grona profesjonalistek świadomych opieki okołoporodowej!
Co trzy miesiące otrzymuj praktyczne artykuły i analizy przygotowane przez doświadczone położne, neonatologów, ginekologów i innych ekspertów. Rozwijaj swoje kompetencje i zapewnij pacjentom to co najlepsze.